در پدیدارشناسیِ روزمرۀ تجربه های ادراکی، توجه با آگاهی بصری پیوندی تنگاتنگ دارد. به طورعمده، هرگاه به چیزی توجه می کنیم، از آن آگاه هستیم و هرگاه از چیزی آگاه هستیم، می توانیم توجه خود را معطوف به اجزای آن کنیم. اما این رابطه به طور دقیق چگونه است؟ آیا توجه شرط ضروری یا شرط کافی برای آگاهی است؟ تجربه های متداول نمی توانند به تنهایی پاسخی به این پرسش دهند. نیاز است که تأملات فلسفی و شواهد تجربی با یکدیگر ادغام شوند تا پاسخی قانع کننده یافته شود. براین اساس، ادعای اصلی آن است که توجه نه شرط ضروری و نه شرط کافی برای آگاهی بصری است. برای این ادعا، تنها کافی است تا یک مورد آگاهی بدون توجه و یک مورد توجه بدون آگاهی نشان داده شود. این مقاله برای آگاهی بدون توجه به مواردی از موقعیت های متعارف و نیز ازدحام این همانی استناد می کند و برای توجه بدون آگاهی به نمونه ای از نابینایی بیناگونه و آزمایشی درخصوصِ توجه مکانی. در ادامه، به عنوانِ حرکتی تکمیلی دیدگاه های مخالف معرفی می شوند. این دیدگاه ها باور دارند که توجه شرط ضروری یا کافی برای آگاهی است. تلاش می شود با نقد این دیدگاه ها از ادعای اصلی دفاع شود.

هدف: شناسایی و انتخاب محصولات غذایی سالم، یکی از چالش های پیش روی مصرف کنندگان هنگام خرید این نوع محصولات است. در سال های اخیر، بیماری های چاقی و اضافه وزن و بیماری های قلبی – عروقی در جوامع مختلف رواج یافته است. انتخاب درست و مصرف محصولات غذایی سالم، در پیشگیری از این نوع بیماری ها نقش مؤثری دارد. برچسب های تغذیه، یکی از ابزارهای دیداری است که به مصرف کنندگان کمک می کند تا محصولات غذایی سالم را شناسایی و انتخاب کنند و سطح سلامتی خود را افزایش دهند. مطالعات پیشین نشان می دهد که عوامل انگیزشی روی توجه به برچسب های تغذیه تأثیر دارند. یکی از این عوامل، تناسب تنظیمی بین نوع تمرکز تنظیمی و نوع استراتژی خرید افراد است. بر اساس نظریۀ تمرکز تنظیمی، افراد دو نوع تمرکز تنظیمی دارند: تمرکز تنظیمی پیش برنده (دستیابی به رخدادهای مثبت) و تمرکز تنظیمی بازدارنده (دوری از رخدادهای منفی). بر اساس نظریۀ تناسب تنظیمی، ایجاد تناسب بین نوع تمرکز تنظیمی و استراتژی افراد در دستیابی به هدفی خاص، می تواند به افزایش انگیزه و سوق دادن افراد به سمت هدف مدنظر کمک کند. این پژوهش به بررسی تأثیر تناسب بین تمرکز تنظیمی و استراتژی خرید روی توجه دیداری مصرف کننده به برچسب تغذیه می پردازد. به بیان دیگر، این پژوهش با هم راستاسازی نوع تمرکز تنظیمی با هدف خرید محصولات غذایی سالم، به دنبال آن است که تأثیر هم زمان این دو متغیر را روی رفتار افراد، هنگام خرید محصولات غذایی بررسی کند. این پژوهش نوآورانه است؛ زیرا تاکنون مطالعه ای در خصوص اثر تناسب بین تمرکز تنظیمی و استراتژی خرید روی میزان توجه دیداری به برچسب تغذیه انجام نشده است. در پژوهش حاضر، این موضوع برای اولین بار، به صورت آزمایشگاهی و با استفاده از ابزار ردیاب چشم بررسی می شود.روش: این پژوهش از نوع کمی و آزمایشگاهی است که با طرح دو عاملی 2×2 با دو متغیر مستقل شامل تمرکز تنظیمی (پیش برنده و بازدارنده) و استراتژی خرید (تلاش برای خرید محصولات غذایی سالم و دوری از خرید محصولات غذایی ناسالم) اجرا شده است. در مجموع، 67 نفر در مطالعه شرکت کردند. در ابتدا، فرم رضایت آگاهانه در اختیار آن ها قرار داده شد و این افراد آن را مطالعه و امضا کردند. پس از آن، به صورت کاملاً تصادفی به یکی از چهار گروه آزمایشی، شامل دو گروه تناسب و دو گروه بدون تناسب تخصیص داده شدند. در ادامه، نوع تمرکز تنظیمی و استراتژی خرید افراد با استفاده از روش های استاندارد موجود در ادبیات دست کاری شد. بعد از آن، شرکت کنندگان یک خرید آنلاین انجام دادند. آن ها می بایست محصولاتی را بر اساس نوع استراتژی خرید محصولات غذایی سالم (تلاش برای خرید محصولات غذایی سالم یا دوری از خرید محصولات غذایی ناسالم) انتخاب می کردند. در طول زمان خرید آنلاین، مسیر حرکت چشم آن ها با استفاده از ابزار ردیاب چشم ثابت ثبت می شد. در انتهای پژوهش، شرکت کنندگان به چند سؤال جمعیت شناختی پاسخ دادند. جمع آوری داده ها در آزمایشگاه پژوهش های کسب وکار دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران انجام شد و داده ها با آزمون تحلیل واریانس تک عاملی، در نرم افزار اس پی اس اس تحلیل شد. توجه دیداری با پنج سنجه اندازه گیری شد که عبارت بودند از: زمان اولین تثبیت، مدت تثبیت، دفعات تثبیت، مدت بازدید و دفعات بازدید.یافته ها: در حالت تناسب تنظیمی بین هر دو گروه بازدارنده – دوری از خرید محصولات غذایی ناسالم و پیش برنده – تلاش برای خرید محصولات غذایی سالم، توجه دیداری افراد به برچسب تغذیه بیشتر شد. تناسب تنظیمی در میزان توجه دیداری افراد تأثیرگذار است و توجه دیداری افراد به برچسب های تغذیه را افزایش می دهد.نتیجه گیری: با ایجاد تناسب بین نوع تمرکز تنظیمی و هدف خرید، می توان توجه دیداری به برچسب تغذیه و در نتیجه میزان خرید سالم را تقویت کرد.

مقدمه: اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی جزئی از اختلالات عصبی-رشدی است که با سطوح مختل کننده ی بی توجهی، بی نظمی، و یا بیش فعالی-تکانشگری توصیف می شود. هدف پژوهش حاضر شناسایی اثرات نوروفیدبک بر کاهش مشکلات توجه و تمرکز در حوزه ی دیداری کودکان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی بوده است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و در طبقه ی پژوهش های کاربردی قرار گرفت. جامعه ی آماری شامل کودکان 6 تا11 سال مبتلا به اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی با مشکلات در حوزه ی دیداری مراجعه کننده به مرکز روان درمانی اکسیر منطقه ی2شهر تهران در سال1395بودند. حجم نمونه ی این پژوهش30نفر بودند که افراد پس از تشخیص روان شناس بالینی، با آزمون دقت و تمرکز(IVA) مورد آزمون قرار گرفتند و به صورت غیر تصادفی(هدفمند) انتخاب و به صورت تصادفی در2گروه 15نفری کنترل و آزمایش جایگزین شدند. آزمودنی ها برای30جلسه ی50 دقیقه ای، 3 مرتبه در هفته نوروفیدبک دریافت کردند. فرضیه های پژوهش با استفاده از روشهای آمارتوصیفی(شاخص های میانگین و انحراف استاندارد) و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس یک متغیره و چند متغیره) مورد آزمون قرار گرفتند. پردازش های آماری لازم روی نمره ها با استفاده از برنامه نرم افزارSPSS 21 انجام شده است. یافته ها: نتایج با در نظر گرفتن خرده مقیاس های مربوط به حوزه دیداری دو گروه آزمایش و کنترل در خرده مقیاس های ثبات، مراقبت و تمرکز با یکدیگر اختلاف معنی دار داشتند. نتیجه گیری: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که فرضیه ی پژوهش مبنی بر اثربخشی نوروفیدبک بر کاهش مشکلات توجه و تمرکز در حوزه ی دیداری کودکان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی مورد بررسی قرار گرفت که نتایج نشان داد که این مداخله درمانی در خرده مقیاس های ثبات، مراقبت و تمرکز تاثیر گذار است.

اختلال وسواسی جبری بیماری ناتوان کننده ای است که به وسیله افکار ناخواسته، غیر ارادی و تکرار شونده، تکانه ها و تصاویر مشخص می شود. شواهد فراوانی از آسیب کارکردهای اجرایی در اختلال وسواسی جبری خبر وجود دارد و به نظر می رسد که نقص در حافظه کلامی و غیر کلامی در اختلال وسواسی جبری وجود داشته باشد. هدف پژوهش حاضر ارایه مدل ساختاری از روابط مولفه های تمرکز و تغییر توجه با علایم اختلال وسواسی جبری و حافظه بینایی- کلامی در جمعیت بالینی بود. برای این منظور، طی یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی 280 نفر از بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی از درمانگاه ها و کلینیک های تخصصی روانپزشکان و روان شناسان سطح شهرستان ارومیه به صورت نمونه در دسترس انتخاب و از نظر نشانه های وسواس فکری- عملی و کنترل توجه و تداعی زوجی بینایی و کلامی مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی علی معادلات ساختاری نشان داد که حافظه کلامی و حافظه بینایی به طور مستقیم و غیرمستقیم با واسطه گری کنترل توجه با علایم OCD رابطه دارند. به نظر می رسد تمرکز توجه و تغییر توجه می تواند به عنوان متغیری واسطه ای در رابطه اختلال وسواسی جبری با حافظه بینایی و کلامی نقش میانجی داشته باشد.

مقدمه: تحقیقات اثربخشی توهم بینایی بزرگ و تمرکز توجه بیرونی را بر یادگیری حرکتی در افراد مبتدی نشان داده است. با این حال، شواهد پژوهشی در مورد اثر ترکیبی این متغیرها وجود ندارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر ترکیبی توهم بینایی بزرگ و تمرکز بیرونی بر یادگیری مهارت پرتاب دارت در افراد مبتدی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه 40 شرکت کننده مبتدی 18 تا 40 سال به طور داوطلبانه شرکت کرده و به طور تصادفی در 4 گروه توهم بینایی بزرگ، تمرکز توجه بیرونی، ترکیبی و گروه کنترل قرار گرفتند. تحقیق شامل پیش آزمون، مرحله تمرین، پس آزمون و آزمون یادداری بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس یک طرفه و تحلیل واریانس اندازه های تکراری و نرم افزار SPSS نسخه 20 تحت سطح معناداری 05/0 استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس برای اکتساب عملکرد پرتاب دارت نشان داد که هر سه اثر مرحله، گروه و متقابل معنی دار می باشد (05/0≥,P). دقت عملکرد در همه گروه ها از پیش آزمون تا پس آزمون افزایش یافت. در پس آزمون و یادداری دقت عملکرد گروه های آزمایشی نسبت به گروه کنترل بیشتر بود، اما تفاوت معنی داری بین آن ها وجود نداشت (05/0

مقدمه: مطالعاتی که در زمینه بررسی توجه بصری در افراد با اختلال طیف اتیسم انجام می شوند به دلیل اعمال پیش فرض ها، بررسی محدود ویژگی ها و ایجاد محدودیت در نوع محرک ها معمولا به مشاهده نتایج متناقض منجر می شود. در این مطالعه سعی شده است تا با یک بررسی همه جانبه و استفاده از داده های ردیابی چشم و همچنین بهره گیری از ابزار پردازش تصویر، الگوهای موجود در توجه بصری افراد دارای اتیسم مورد سنجش و بررسی قرار گیرند. روش کار: در این مطالعه با بررسی داده های ردیابی چشم 28 آزمودنی، با رده سنی 5 تا 12 سال و میانگین سنی 8 سال، و استفاده از مدل ها و ابزار پردازش تصاویر همچون مدل ایتی و کخ و لیبل می، 300 تصویر مورد مطالعه در این پژوهش بر اساس ویژگی های سطح پایین (رنگ، شدت و جهات)، ویژگی های سطح بالاتر همچون اندازه اشیاء و ویژگی های ارتباطی و اجتماعی تجزیه، بخش بندی، برچسب گذاری و دسته بندی شدند و در ادامه با استفاده از آزمون های آماری الگوهای توجه بصری میان گروه افراد دارای اتیسم و گروه کنترل مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد افراد دارای اتیسم نسبت به گروه کنترل توجه کمتری به بخش هایی از تصاویر که شامل ویژگی های معنایی و ارتباطی است نشان می دهند و در مقابل زمان بیشتری را در توجه به بخش هایی که شامل ابزار و وسایل است صرف می کنند. این افراد همچنین در توجه به بخش هایی از تصاویر که شامل مضامین اجتماعی است کندتر عمل می کنند و در مقابل زمان بیشتری را صرف توجه بخش های پس زمینه تصاویر، شامل الگوهای تکراری، می کنند بعلاوه این افراد در بخش هایی که فاقد ویژگی های معنایی یا اجتماعی است زمان بیشتری را در هر فیکسیشن صرف می کنند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که می توان علایم و نشانه های اصلی اختلال طیف اتیسم را در الگوهای توجه بصری افراد دارای اتیسم مشاهده کرد و احتمالا بتوان از این الگوها برای طراحی فناوری های غربالگری اتیسم بر پایه ابزار ردیابی چشم بهره برد.

هدف: دستورات کلامی مربوط به نحوه هدایت توجه به حرکت یا پیامدهای آن بر اجرا و یادگیری مهارتهای حرکتی اثرگذار است. این اثرگذاری با افزایش دشواری تکلیف الگویی متفاوت می یابد. هدف بررسی حاضر آن است که اثرات نوع سطح اتکا را بر میزان تاثیرگذاری موضع توجه بیازماید.روش بررسی: 28 نفر سالمند 65 سال و بالاتر که در یک سال گذشته حداقل سابقه یکبار افتادن را داشته و ملاکهای ورود به پژوهش را دارا بودند، از فرهنگسرای سالمند بطور نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به محل آزمایش واقع در بخش کاردرمانی هلال احمر جمهوری اسلامی ایران انتقال داده شدند.در این پژوهش که بصورت طرح دو عاملی درون گروهی با اندازه گیری های تکرار شونده انجام گرفت، پس از اخذ رضایت نامه کتبی، هر شرکت کننده به ترتیب در 6 وضعیت آزمون یعنی ابتدا درسطح اتکای ثابت و سپس سطح اتکای متحرک و نیز در ابتدا حالت پایه ای (بدون موضع توجه)، سپس موضع درونی توجه و در آخر موضع بیرونی توجه قرار گرفته و نمره تعادل آنها که توسط دستگاه تعادل سنج نوروکام حاصل میشد، ثبت گردید.یافته ها: افزایش دشواری تکلیف یعنی تغییر سطح اتکا از ثابت به متحرک بطور کلی سطح عملکرد را پایین آورد. اما بیشترین میزان افت عملکرد در حالت موضع درونی توجه / سطح اتکای متحرک و کمترین میزان افت عملکرد در حالت موضع توجه بیرونی / سطح اتکای متحرک دیده شد. با آزمون ANOVA دوطرفه مشخص شد که نوع سطح اتکا و نوع موضع توجه اثر متقابل معناداری با همدیگر دارند (P<0.001).نتیجه گیری: بخشی از این یافته ها، نتایج مطالعات پیشین را تایید می نمود. نتیجه جالب توجه آن است که ارایه نکردن دستور کلامی نسبت به ارایه دستور کلامی موضع توجه درونی بهتر است. میزان اثر ارایه دستور کلامی موضع توجه بیرونی در شرایط دشواری تکلیف، بارزتر بوده و اثرات مثبت بیشتری نسبت به حالتهای دیگر موضع توجه، بر روی کیفیت حفظ تعال می گذارد.

زمینه و هدف: آزمون Line Bisection یکی از آزمون های توجهی است. افراد سالم معمولا در انجام این آزمون سوگیری به سمت چپ نشان می دهند که احتمالا به علت غلبه نیمکره راست مغز در تنظیم توجه بینایی- فضایی است. عملکرد مبتلایان به اختلال بیش فعالی/نقص توجه متفاوت از عملکرد افراد سالم در اینگونه آزمون های توجه فضایی است. این تفاوت می تواند حاکی از نقص نیمکره راست در اختلال بیش فعالی/نقص توجه باشد. هدف این مطالعه مقایسه توجه بینایی- فضایی در کودکان مبتلا به زیرگروه ترکیبی اختلال بیش فعالی/نقص توجه با کودکان سالم می باشد.روش کار: در این مطالعه مقطعی، عملکرد بینایی- فضایی 15 کودک 10 -7 ساله با تشخیص زیرگروه ترکیبی اختلال بیش فعالی/نقص توجه با 15 کودک سالم همگن شده از لحاظ سن، جنس و هوش مقایسه شد. ضمنا جهت سوگیری هر گروه هم بررسی شد. همچنین جهت سنجش بینایی از آزمون Line Bisection استفاده شده است.یافته ها: زیرگروه ترکیبی اختلال بیش فعالی/نقص توجه در انجام آزمون Line Bisection با دست راست سوگیری معناداری به سمت راست داشتند (p=0.005). گروه سالم نیز سوگیری به سمت راست داشتند، اما این سوگیری از لحاظ آماری معنادار نبود (p=0.08). ضمنا در مقایسه دو گروه از نظر عملکرد در این آزمون تفاوت معناداری وجود نداشت (p=0.08).نتیجه گیری: افراد سالم در این مطالعه با آزمون Line Bisection سوگیری غیرمعناداری از لحاظ آماری، به سمت راست نشان دادند و افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه زیرگروه ترکیبی، سوگیری معناداری به سمت راست داشتند. ضمنا تفاوت معناداری بین عملکرد دو گروه در این آزمون وجود نداشت. مطالعات بیشتر در این زمینه برای دستیابی به نتایج قطعی تر لازم است.